home

#95

Het is vandaag precies 5 jaar geleden dat ik op mezelf ging wonen en dat is toch wel een beetje een dingetje. Je zou denken dat een feestje op z’n plaats is (wat heel leuk zou zijn), maar dat doen we maar even niet (ik ben daarnaast ook een miniscuul beetje bang dat Joyceverhuisdag het niet gaat winnen van Koningsdag).

Ik hoor van mijn moeder nog geregeld haar zorgen van toen, want och god.. haar dochter die nooit opruimde ging opeens alleen wonen, dat moest toch wel een teringzooi worden daar. Nou.. I proved her wrong, want het is eigenlijk nooit een teringzooi bij me thuis (nee echt niet). Ik ga nu niet verkondigen dat ik poetsen leuk vind, want dat vind ik dus duidelijk niet, maar ik hou ook niet van dingen die rondslingeren.

In die 5 jaar is er veel gebeurd in mijn mooie appartementje. Er zijn leuke dingen gebeurd, maar natuurlijk ook minder leuke dingen.
Zo vergeet ik nooit meer de eerste keer dat ik ziek was in mijn appartement. Ik zat met een emmer tussen mijn benen tegen de keukenkast aan te huilen en mezelf te vervloeken dat ik de stap had genomen om op mezelf te gaan wonen want oh wat was ik zielig zo alleen.
Of die ene (of ja eigenlijk twee keer) dat ik mezelf buitensloot. De eerste keer moest het kleine raampje van mijn voordeur ingetikt worden (dat was nog een klus want het was een soort van kogelvrij glas). De tweede keer moest ik een avond buiten de deur slapen (te kansloos, maar het was zo laat dat ik niemand wilde wakker bellen). De volgende dag besloot ik mijn overbuurman (de glazenwasser) in te schakelen, of hij misschien met een ladder wilde komen want het raam van mijn slaapkamer stond nog open (wonder boven wonder).

Zo kan ik nog wel even doorgaan, maar ondanks alles voel ik me thuis en ben ik nog steeds helemaal blij met mijn mooie stulpje en tja.. Bij nader inzien moet daar op z’n minst een stukje oranje taart op gegeten worden, toch? 😉

Fijne Joyceverhuisdag Koningsdag vandaag!

Advertenties

11 thoughts on “#95”

  1. Ik heb nooit alleen gewoond, ben van mams direct door gegaan naar Tommy. Kan me goed voorstellen dat ziek zijn als je alleen woont helemaal niet tof is. Maar een eigen stulpje is dan wel weer heerlijk op zoveel andere dagen 🙂 Gefeli met de 5 jaar 🙂

  2. Net als Sammie heb ik ook nooit alleen gewoond. Het lijkt mij niet leuk om ziek te zijn als je alleen woont maar ik denk dat je wel een stuk sterker wordt door bepaalde dingen alleen te ervaren.

  3. Ik ben nog maar 19 en dus nog niet van plan om direct alleen te gaan wonen, maar het lijkt mij zo eenzaam! De gezellige gezinsdrukte niet meer om je heen hebben lijkt me een vreemd gevoel. Langs de andere kant heb ik soms wel nood aan wat meer privacy en daar zou alleen wonen dan wel een oplossing voor zijn 🙂 Mag ik zo nieuwsgierig zijn om te vragen met welke redenen je precies koos om van bij je mama weg te gaan en alleen te gaan wonen? Liefs

    1. Ondanks dat ik het thuis heel goed had merkte ik dat het tijd was om mijn eigen weg in te slaan, het werd tijd. Het gevoel is moeilijk uit te leggen, maar ik heb er geen seconde spijt van gehad. Ik heb ook altijd gezegd dat ik alleen wilde wonen een tijdje voordat ik evt. wilde gaan samenwonen en dat bevalt me nog steeds heel erg goed moet ik zeggen (en eenzaam ben ik gelukkig alleen maar als ik echt ziek ben haha). Liefs.x

  4. Oeps, een dag te laat, maar gefeliciteerd met joyceverhuisdag! Ik hou juist niet van mensen om me heen als ik ziek ben, maar ben inderdaad wel blij dat er eten en sapjes worden aangeleverd nu ik samen woon.

    1. Haha dank je! Soms kan je me ook wel beter met rust laten wanneer ik ziek ben, maar constant alleen zijn als ik ziek ben vind ik toch minder haha (gelukkig heb ik een lieve moeder die dan geregeld komt). Liefs.x

  5. Wat fijn dat je al zo lang op jezelf woont, gefeliciteerd nog! Zelf heb ik voor ik samen ging wonen ook een tijdje alleen gewoond en ik moet zeggen dat ik het toch wel fijner vind om samen te wonen, maar ik heb wel veel van het alleen wonen geleerd. Dat buiten sluiten heeft mijn vriend alleen een keer bij ons gedaan, zelf denk ik er eigenlijk wel aan; toen lag de sleutel binnen en deed hij de deur dicht. Gelukkig was er een buurvrouw thuis om ons weer binnen te laten haha.

Vragen?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s